పంచభూతాలు

చాలామంది నేను చేసిన తప్పు ఎవరూ చూడరు, చూడలేదు అనుకుంటూ ఉంటారు మనం చేసే ప్రతిపని కనురెప్ప వేయడంతో సహా అనుక్షణం గమనించడానికి బ్రహ్మ కొందరిని సృష్టించాడు. అవే పంచభూతాలు. గాలి, నీరు, నింగి, నిప్పు, భూమి.. ఈ 5 మనం చేసే ప్రతి చిన్న పని గమనిస్తుంటాయి. ఇంకా వీటికి కింద కొన్ని పనిచేస్తుంటాయి పగలు, రాత్రి, సాయంసంధ్యా కాలాలు. ఇవి మనం నిదురించిన తరువాత వెళ్లి మనం చేసిన పనులు యముడి దగ్గర చిట్టాలో వ్రాస్తాయి. కాని మనం మాత్రం ఇవన్ని నమ్మకుండా మన పని మనం చేసుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంటాం. మనం చేస్తున్న కొన్ని పనులకి అన్ని శిక్షలు యమలోకంలో వేయలేరు కనుక కొన్ని మన పిల్లలకి, ఇంకొన్ని మనకి భూమి మీద జీవించే సమయంలో కష్టాల రూపంలో శిక్షలు వేస్తాడు. కష్టం వచ్చేసరికి చాలామంది తను చేసిన తప్పు గుర్తించకుండా ఎదుటివాడు అలా చేయబట్టి నేను ఇలా అయిపోయాను అని అందరికి ఇంకొకరి మీద చెప్పి చేసిన పాపాలకి తోడు ఇంకో పాపం మూట కట్టుకుంటున్నారు. ఇలా నిత్యం తప్పు మీద తప్పు చేస్తూనే మనిషి మనుగడ కొనసాగిస్తున్నారు. కాబట్టి మనం చేస్తున్న తప్పులు, పాపాలు ఎవరూ చూడటంలేదు అనుకోకండి.. జాగ్రత్త..

ధర్మశాస్త్రం

కలికాలం లో చేస్తున్న మనకి తెలియని, ఇంకొన్ని తెలిసిన తప్పులు.. ఇవి ఎంత ఘోరంగా ఆపదలు తీసుకోస్తాయో మీరే చుడండి...

ఇది శాస్త్రం..

ఇల్లు, భర్త, పిల్లలు తప్ప వేరే లోకం తెలియని ఆడవాళ్ళని దూషించినా, అకారణంగా ఆడవారిని దూషించినా, అభ్యుదయం పేరుతొ ఆడపిల్లలని విచ్చలవిడి తనం అలవాటు కావడానికి కారణం అయినవారు, కొడుకులని అదుపులో పెట్టలేని తండ్రి, ఏ విషయం అయినా మాపిల్లలు సరైన నిర్ణయాలే తీసుకుంటారు అని విపరీత స్వేచ్చ ఇచ్చినా(కొన్ని విషయాల్లో సరైన నిర్ణయం తీసుకోవచ్చేమో కాని జీవితాన్ని అదః పాతాళంలోకి నేట్టేసుకుంటారు), భార్య మాటలు విని తల్లితండ్రులని నిరాదరించినా, కోడలు అత్తామామలని నిరదరించినా, అత్తామామలు కోడలిని హింసపెట్టినా, నీచ్యుడు అయిన కొడుకుని అదుపులో పెట్టలేని జనకులు.. ఇటు భూమి మీద అటు నరకంలో అధోగతి పాలు అవుతారని ధర్మశాస్త్రం..

అభ్యుదయవాదం అంటే ఇదేనా?

ఈ కలికాలంలో మనం చెప్పే మాట అభ్యుదయం.. ఈ మాటని అడ్డుపెట్టుకొని ఎంత మంది ఎన్ని రకాలుగా పాడైపోతున్నారో కొన్ని చిన్న ఉదాహరణలు.. దయచేసి నన్ను అనకండి..
ఒక 2రోజుల క్రితం 85ఏళ్ళ వయస్సు ఉన్న పెద్దాయన వచ్చారు. చాల రోజులనుండి తెలుసు. అయన పేరు పూర్తిగా తెలిదు కాని రెడ్డి గారు అని పిలుస్తాను..
ఏదో మాట్లాడుకుంటున్నాం. ఇంతలో నిర్భయ విషయం ప్రస్థావనకి వచ్చింది. దోషులకి ఉరి వేయడం అందరు సమ్మతించారు. కాని ఆ వకీలు మాట్లాడిన మాట ''ఇలా అర్ధరాత్రి వరకు తిరిగే కూతురు నాకు ఉంటే ఉరి తీసి చంపుతాను'' అని అన్నాడు. ఈ మాటని జర్జీ గారు వెంటనే ఖండించారు. జనాలు కూడా కొందరు ఖండించారు. కొందరు మాత్రం కొందరేంటి చాలా మంది ఆ వఖీలు కి మద్దతు పలికారు. నేను కూడా.. ఇక్కడే ఒక సన్నివేశం వచ్చింది.
ఆ లాయరు అలా అనడం తప్పు. ఆ అమ్మాయి ఏమి చిన్న పిల్ల కాదు కదా. మేజర్ కనుక బాయ్ ఫ్రెండ్ తో తిరిగితే తప్పేంటి అన్నాడు. నేనేమో! అదేంటి అలా అంటారు. ఒక ఆడపిల్ల అర్ధరాత్రి వరకు రోడ్లమీద తిరగడం తప్పుకాదా? మీలాంటి వారు ఉండబట్టే అలా స్వేచ్చ పేరుతొ ఇష్టం వచ్చినట్టు తిరుగుతున్నారు. ఇదెక్కడి న్యాయం..
రెడ్డిగారు: నేను అభ్యుదయ భావాలు కలవాడిని. అభ్యుదయవాదిని. తప్పేముంది ఇందులో.
నేను : తప్పు లేదా?
రెడ్డిగారు: లేదు! కాలం మారింది. కాలంతో పాటు మనం మారాల్సిందే.
నేను : ఈ మాట నేను ఒప్పుకోను. కాలం కాదు మారింది. మనిషి ఆలోచన మారింది. స్వేచ్చ, అభ్యుదయం అనే ముసుగు వేసుకొని విచ్చలవిడి తనం ప్రదర్శిస్తున్నారు.
రెడ్డిగారు : నువ్వు ఇంకా 1940ల్లో ఉన్నట్టు ఉన్నావ్.
నేను : హహ్హహహ్హ, నేనా? 1940నా? సరే ఒక్క మాట చెప్పండి. మీకు ఇద్దరు మనవరాళ్ళు ఉన్నారు. వారు కూడా అభ్యుదయభావం పేరుతొ బాయ్ ఫ్రెండ్ తో అర్ధరాత్రి వరకు తిరిగితే మీరు ఎం చేస్తారు? నాకు చెప్పనవసరం లేదు. ఆలోచించుకోండి.
రెడ్డిగారు: అదెలా కుదురుతుంది..
నేను : అంటే మీ కూతురు మేజర్ అయిన కాకపోయినా మీరు మాత్రం తిరగడానికి ఒప్పుకోరా? ఇదేనా అభ్యుదయం!
పేరు బాగుంది కదా అని అభ్యుదయం, స్వేచ్చ అనే పేర్లు వాడకండి రెడ్డిగారు. ఏ ఆడపిల్ల అయిన ఆడపిల్లే. ఎవ్వరి కూతురు అయినా కూతురే! ఆ అమ్మాయి మన అమ్మాయి కాదు ఎలా పొతే నాకేంటి అంటే వాళ్ళని చూసి ఇంకొకళ్ళు నేర్చుకుంటారు.
అభ్యుదయం, స్వేచ్చ అనే పేర్లకి అర్ధం కూడా తెలియకుండా వాడేయకండి. వీటికి లోతు ఎక్కువ. మునిగిపోతారు.
రెడ్డిగారు : ????????
నేను : ఇబ్బంది గా మాట్లాడితే క్షమించండి.. 10 మందికి చెప్పే వయస్సులో ఉన్నారు. చెప్పించుకునే వయస్సు కాదు.

ఇంకా మాట్లాడకుండా వెళ్ళిపోయారు. అభ్యుదయవాదం అంటే ఇదేనా?

అధిక మొహం అనర్ధాలకి మూలం

దేనినైన అది వస్తువు కావచ్చు, మనిషి కావచ్చు. అధికంగా ఇష్టపడటం, దాని గురించే పదే పదే ఆలోచించడం వల్ల ముందు వ్యామోహం పెరిగి ఆ తరువాత ప్రేమగా మరి ఆ తరువాత క్రోధంలా మారి పగని పెంచుతుంది.
ఒక అమ్మాయి/అబ్బాయి ఇద్దరిలో ఒక్కరే ఇంకొకరిని ప్రేమిస్తే ముందు అనురాగం పెరుగుతుంది. ఆతరువాత ఎదుటువారు ఒప్పుకుంటే సరే లేకపోతే కొన్నాళ్ళవరకు ప్రేమని హృదయ పంజరంలో ప్రేమని దాచి ఆతరువాత క్రమంగా గెలవలేమేమో అనే భాధ వల్ల కావచ్చు లేదా వారి వ్యక్తిత్వం వల్ల కావచ్చు ఆ ప్రేమని క్రోదంగా మర్చి పగ పెంచుకొని కొందరు వదిలేస్తారు. ఇంకొందరు దాడులకి దిగుతారు. ప్రేమ ఒక్కటే కాదు కొంతమంది కొన్ని విషయాలమీద కూడా ఇలానే ప్రవర్తిస్తారు.

ఒకడికి ఒక స్నేహితుడు ఉన్నాడనుకుందాం. వీడు వాడిమీద వాడు వీదిమీద కొన్ని అభిప్రాయాలు ఎర్పరుచుకుంటారు. వీరిలో ఎవరికో ఏదో అవసరం వచ్చింది. అది నా స్నేహితుడు వున్నాడు కదా వాడు సాయం చేస్తాడు అని వీడిలో వీడే ఆలోచించుకొని వాడి దగ్గరికి వెళ్లి సమస్యని చెప్తే అవకాశం లేక కావచ్చు, చేయలేక కావచ్చు, ఇంకా ఏ ఇతర కారణం చేత కావచ్చు చెప్పిన పని చేయలేదని వీడి ధోరణిలో వీడు అలోచించి సాయం చేయలేదు అని ఒకే ఒక్క కారణంతో ఎంతో కాలం నుండి సాగుతున్న స్నేహాన్ని క్షణకాలంలో విడగోట్టేస్తారు.

ఈ లోపం ఎక్కడ ఉంది అంటే కారణం ఆలోచించకుండా చెప్పేయొచ్చు.. కేవలం ఇంటి వాతావరణం అని. తల్లితండ్రులు పిల్లల్ని పట్టించుకోకపోవడం కావచ్చు, వీరికి తల్లితండ్రుల దగ్గర చనువు లేక కావచ్చు, ఎందుకంటే ఇంతకుముందు అందరూ కలిసి ఉండేవారు. కానీ ఇప్పుడు ప్రస్తుత సమాజంలో పెళ్లి కావడంతోనే విడికాపురం పెట్టేస్తున్నారు. ఏదైనా అడిగితె స్వేచ్చ అని ఒక్క కారణంతో ముగించేస్తున్నారు. ఉద్యోగాల వేటలో, వ్యాపారాలలో వేగం అనే పేరు పెట్టి ఇటు పిల్లల్ని, అటు వీరు గంగిరేద్దుల్లా చదువు వ్యాపారం ఇంకేమిలేదు. పిల్లలైతే చదవాలి, పెద్దలైతే సంపాదించాలి ఇంతకుమించి వేరే ఆలోచనలేదు. వేరే వైపుకూడా ఆలోచించడం లేదు. సంప్రదాయాలని తుంగలో తొక్కేసి, ఆధ్యాత్మికత వదిలేసి నేను నాది, కష్టం వస్తే స్నేహితులు, సాయం చేయకపోతే ఎంత స్నేహం అయినా బలాదూర్. వదిలేయడమే. ఇదేనా జీవితం అంటే! ఇలాంటి విలువలు లేని బ్రతుకులు ఎందుకు బ్రతుకుతున్నారు ఆలోచిస్తున్నారా?

బేలతనం, భయం, స్వార్ధం, క్రోధం ఇలా మనిషి కి ఉన్న దుర్గుణాలు పోవాలంటే ఒక్కటే మార్గం. ఆధ్యాత్మిక చింతన. శస్త్ర పటనం. కనీసం తెలుసుకోవడానికి ప్రత్నించినా కొంతలో కొంత మార్పు రావచ్చు. ప్రయత్నించండి..

నీదైన ధర్మాన్ని వదులుకోకు

కష్టంలో ఉన్నప్పుడు చాలామంది సలహాలు ఇస్తూ ఉంటారు. భౌతికంగా, అద్యాత్మికంగా ఇలా అనేకరకాలుగా సలహాలు ఇస్తారు. ఇందులో ఒక సంఘటన ఇది.

ఈ మధ్య కాలంలో ఎవరైనా కష్టంలో ఉన్నారు అని తెలిస్తే ఈ క్రిస్టియన్ మత ప్రచారకులు అనేకరకాలుగా గాలం వేసి వారి మతంలోకి మార్చేస్తున్నారు. ఒకప్పుడు నావరకు వచ్చింది.

నాకు చిన్నాప్పటి నుంచి ఏదో ఒక శక్తి నన్ను నడిపిస్తుంది అని నా నమ్మకం. ఊహించని కొన్ని ప్రమాదాలు ఊహకి అందని విధంగా తప్పిపోయాయి. కాని కష్టాలు మాత్రం ఎప్పుడు నాతోనే ఉండేవి. ఏపని చేసినా ఎదురే వచ్చేది. గుడికి వెళ్ళి మొక్కినా మార్పు వచ్చేది కాదు. కాని మనసులో మాత్రం ఒకటి అనుకునే వాడిని. నేను కోరిన కోరిక సరైనది కాదేమో, నేను వెళ్ళాల్సిన దారి ఇది కాదేమో అనుకునేవాడిని.కాని జనాలని చుస్తే సంపదనే ద్యేయం తప్ప ఇంకొకటి ఏమి లేదు అనే ధోరణి లో ఉండేవారు. నేను అదే నిజమేమో అనుకునేవాడిని. నా సాయిశాక్తుల ప్రయత్నలోపం లేకుండా పని చేసేవాడిని. కాని ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించినా అదే ఓటమి నన్ను పలకరించేది.

భాదపడ్డాను. నాకే ఎందుకిలా జరిగుతుంది అని ఎడ్చేవాడిని. కొన్ని సందర్భాల్లో దేవుడిమీద కూడా అలిగిన సంఘటనలు ఉన్నాయి. మళ్లి నీదగ్గరకి రాను అని శాపదాలు కూడా చేశాను. ఒక వారంలో మళ్లి వెళ్ళే వాడిని లెండి. అంత తొందరగా ఎవరిని వదిలేసుకోలేను. వెళ్లి క్షమాపణ చెప్పి నాకోరికలు మళ్లి చెప్పేవాడిని. అయన విని ఊరుకునెవాడు. అలా కాలం కలిసిరాని కష్టంలో ఉన్నప్పుడు ఒక క్రిస్టియన్ నన్ను చర్చికి తీసుకెళ్ళాడు. అంతా మారిపోతుంది అన్నాడు. వెళ్లాను. అలానే ఉంది. ఇంకొకరు మసీదు కి వెళ్ళమన్నారు. వెళ్లాను. అయినా మారలేదు. కాని నాకు ఒక నమ్మకం,నన్ను ఏదో శక్తి ఎక్కడా కృంగిపోకుండా ముందుకు తీసుకెళుతుంది అని. కాని దాన్ని తెలుసుకోవడం ఎలా? ఎలా?అని అలోచించి, అసలు నేను ఎవరు? ఎందుకు వచ్చాను తెలియాలి. తెలుసుకోవాలి. ఎలా?చాలామందిని కలిశాను. ఏదేదో చెప్పేవారు. నచ్చేది కాదు. వెతికాను. వెతికాను. అప్పుడు మనసులో ఒక సందేహం ఉండేది. విష్ణువు, శివుడు ఇద్దరు దేవుళ్ళు ఉన్నారు. వీరిలో ఎవరిని పట్టుకోవాలి? మళ్లి సందేహంలో పడిపోయా! విష్ణువు, శివుడు పురాణాల్లో నేనే సృష్టి మూలాధారం అన్నారు. మళ్లి శక్తి కూడా మూలాధారం అన్నారు. ఇంతమందిని తెలుసుకోవడం ఎలా? ఇప్పుడు ఒకదారి కనపడింది. ''భగవద్గీత''! ఇది చదివితే కొంతవరకు సందేహం తీరింది కాని ఏదో ఒకమూల కొంచెం సందేహం ఉండేది. అసలు ''భగవద్గీత'' ఎక్కడ పుట్టింది. మహాభారతంలో పుట్టింది. దీన్ని వెతికాను. అప్పుడు దొరికింది.

ఒక ముని తన ఆశ్రమానికి కప్పు మీద ఆకులు వేయాలని నిర్ణయించి పడమర నుండి మొదలుపెట్టి 2 ఆకులు వేశాడు. ఇంతలో ఇంకొక ముని చూసి పడమర నుండి కాదు, దక్షిణం నుంచి మొదలు పెడితే మంచిది అన్నాడు. సరేనని దక్షిణంలో రెండు ఆకులు వేశాడు. ఈలోపు ఇంకొకరు వచ్చి దక్షిణం కాదు ఉత్తరం అన్నాడు. ఇంకొకరు వచ్చి ఇంకో సలహా ఇచ్చారు. ఇలా నలుగురు 4 సలహాలు ఇచ్చారు. ఈ ముని వారి మాటలు వినడం వల్ల నాలుగువైపులా అటు రెండు అటు రెండు వేయడంతో సమయానికి పూర్తి కాలేదు. ఈ లోపు పెద్ద గాలి వానా వచ్చి లోపల ఉన్న యజ్ఞ వస్తువులు, గ్రంధాలు తడిసిపోయాయి. ఆశ్రమం కూలిపోయింది.

             వీరి మాటలు వినకుండా ఈయన పని ఈయన చేసుకుని ఉంటే ఎ సమస్య వచ్చేది కాదు. నలుగురి మాటని వినడంతో సర్వం కోల్పోయాడు. అందుకే నీదైన ధర్మాన్ని నువ్వు వదులుకోకు.

దీనికి ఒక ఉదాహరణ. నేను ఒక వ్యాపారం చేయాలనీ నలుగురితో కుర్చుని మాట్లాడాను. సలహాలు తీసుకున్నాను. అందరూ బాగుంది చాలా బాగుంది అన్నారు. అవసరం ఐతే పెట్టుబడికి సిద్దం అన్నారు. ఈ వ్యాపారం బాగుంటుంది అని విషయం నాకు తెలుసు. నా స్థాయిలో కొంత పెట్టుబడి పెట్టి ప్రారంభించాను. కొంచెం ముందుకి తీసుకెళ్ళాను. కాని వెంటనే ఆర్దికమాన్యం వచ్చింది. సరే పెట్టుబడి పెడతానని ముందుకి వచ్చారు. కాని ముందు మాట్లాడిన మంచి ఇక్కడ లేదు. గొంతెమ్మ కోరికలు కోరారు. వాళ్ళు పెట్టె పెట్టుబడికి అడిగిన భాగానికి సంబంధం లేదు. కాని ఇక్కడ నేను తల వంచితే పూర్తిగా వంచడానికి సిద్దంగా ఉన్నారు. అత్మసాక్షికి భంగం కలిగించలేను కాబట్టి వదిలేసుకున్నాను. ఎవరిదారి వారిది అయ్యింది. కాని నేను నా వ్యాపారంలో పెట్టుబడి పెట్టి ఎవరిముందో చేతులు కట్టుకుని డబ్బులకోసం నిలబడే అవసరం లేదు కదా! అప్పుడే అనుకున్నాను, నాది కాదు అనుకుంటే జనాలు ఎందరైనా సలహాలు ఇస్తారు కాని వాళ్ళ వరకు వెళితే ఆలోచనలు తీవ్రంగా మార్చేస్తారు. కష్టంలో ఎదుటివాడి ముసుగు తొలగిపోతుంది అని. కాబట్టి నీదైన ధర్మాన్ని నువ్వు పాలించు.

కష్టం వచ్చిందని ఎప్పుడూ అధైర్యపడకండి

కష్టం వచ్చిందని ఎప్పుడూ అధైర్యపడకండి. ఎందుకంటే మీరు లోకాన్ని చూడగలిగేది అప్పుడే. ఎవరు ఎలాంటి వారో నిర్ణయించేది ఆ సమయంలోనే. ఎవరు మిత్రుడో, ఎవరు శత్రువో తెలుసుకోవచ్చు. అలానే సంపదలేనప్పుడు ఎలా ఉండాలి? కాలం కలసిరానప్పుడు ఎవరితో ఎలా ఉండాలి. అనేది కూడా మీకు ఆ సమయంలోనే తెలుస్తుంది.
అన్నీ ఉన్నప్పుడు, అన్నీ కలిసి వస్తున్నప్పుడు నేను గొప్ప అని ఎవరైనా చెప్పగలరు. కాని కష్టం వస్తే మాత్రం క్రుంగిపొకుండా నిలబడేవాడే గొప్పవాడు. వీడినే స్థిత ప్రజ్ఞుడు అని అంటారు.

ఉదహరణకి నేను ఒక అమ్మయిని ఇష్టపడ్డాను. ఆలోచిస్తున్నా అంటుంది ఎప్పుడు అడిగినా! అలా కాదు అని గట్టిగా ప్రయత్నించాను. ఆ అమ్మాయి కూడా గట్టిగా తిట్టింది. నాకు ఇష్టం లేదు అని తెగేసి చెప్పించి. అలాగని నేను బెంగపెట్టుకుని కూర్చుంటే నిత్యం మనం చేసే పని ఎవరు చేస్తారు. నా కార్యాలయం ఎవరు చూస్తారు? నన్ను అభిమానించే తల్లి, స్నేహితులని ఏమి చేయాలి? నేను ఇచ్చె సందేశాలు కోసం ఎదురు చూసే 30000 మందికి ఎవరు సందేశాలు ఇస్తారు? ఇవన్ని కాదు. అసలు నేను ఎందుకు ఇక్కడికి వచ్చానో తెలుసుకోకుండా అర్ధాంతరంగా అన్ని పనులు ఆపేసి బెంగ పెట్టుకుని కుర్చుని, లేకపోతె ప్రాణం తీసుకుంటే మళ్లి దిక్కుమాలిన జన్మ ఎత్తాలి. ఎప్పుడు కూడా ఎవరికోసమో జీవితాన్ని త్యాగం చేయకూడదు. అలాగని ఇష్టపడిన వారు ఏదో అన్నారని వదిలియనూకూడదు. కొంచం సమయం పట్టినా గెలుచుకోవాలి. నేను చేసే వ్యాపారం కూడా ఎత్తు పల్లాలు వస్తున్నాయి. అలాగని వ్యాపారం ఆపేయలేను కదా! అమ్మ అరిచింది, నాన్న కొట్టాడు, ఉపాద్యాయుడు మార్కులు తక్కువ వేశాడు, అమ్మాయి నా ప్రేమని కాదు అంది, వ్యాపారంలో నష్టపోయాను, స్నేహితుడు మోసం చేశాడు, ఇవన్ని మన మనస్సుకు చెప్పుకునే వంకలు, ఎదుటివారికి చెప్పే అబద్దాలు. ఏది నీ చేతిలోలేదు. ఈ నిజం గ్రహించు. అలాగే ఆదర్శంగా నిలబడాలి. కష్టం వచ్చినప్పుడే నీలో ఉన్న నిజమైన వ్యక్తీ బయటికి వస్తాడు.

తీసుకురావాలి కూడా! ఇలాంటి చిన్న విషయాలకే కలత చెందితే రేపటి రోజున ఏ సమస్యని ఎదుర్కోలేవు. ప్రతి విషయంలో పారిపోవడనికే ప్రాదాన్యం ఇవ్వాలి. ఎందుకంత ఖర్మ..! అలాగే వ్యాపారం అయినా, వ్యవసాయం అయినా, జీవితం అయినా ఇంకా ఏ సమస్యని అయిన ధైర్యంగా ఎదుర్కొని నిలబడగలగాలి. నీ ధైర్యమే తరువాతి నీతరాలకి అందించే జ్ఞాన శక్తి. జ్ఞాన సంపద. కాబట్టి కష్టంలో ఉన్నప్పుడు ధైర్యంగా నిలబడండి.

ఇంద్రియాలని ఎలా నిగ్రహించాలి?

ప్రస్తుత కాలంలో మనిషి ఇంద్రియ సుఖాల కోసం తప్ప మరొకదాని కోసం సమయాన్ని వెచ్చించడం లేదు. ఏదైనా అలాగైన సుఖంగా బ్రతకడమే లక్ష్యంగా ప్రస్తుత యువత ఆలోచిస్తుంది. ప్రత్యేకించి పట్టణాల్లో యువత ఈదిశగా ఆలోచనలు చేస్తుంది అని కొన్ని ప్రత్యెక సర్వేలలో తేల్చారు.

కంటికి నచ్చిందని ఏదిపడితే అది చూడటం, చెవికి ఇంపుగా వుంది అని పెద్ద శబ్దాలతో అడ్డమైన సంగీతం వినడం, నాలుక రుచి కోసం పిజ్జాలు, బర్గర్లు, రోడ్డుమీద కనపడే అడ్డమైన చెత్త లోపలవేసి లేనిపోని రోగాలు కొని తెచ్చుకోవడం, పార్టిలు, పబ్బులు, క్లబ్బులు, బార్లు, బీర్లు ఇలా లేనిపోని వ్యసనాలకి లోనుకావడం ఇలా సాగుతుంది నాగరిక ప్రపంచం. ఈ నాగరిక ప్రపంచ మైకంలో మనిషి తయారుచేసిన వినాశనం తెచ్చే వాటివైపు మొగ్గు చూపుతున్నారు.ప్రకృతి ఇస్తున్న సహజ వనరులని కూడా నాశనం చేస్తున్నారు.

ఉదాహరణ : దేవుడు ఒక చేపని సృష్టించాడు. అది బ్రతకాలంటే నీరు కావాలి కనుక మేఘం ఇచ్చాడు. మేఘం కరిగి నీరు రావాలంటే వాయువు కావాలి. వాయువుని సృష్టించాడు. ఈ వాయువు రావాలంటే చెట్టు కావాలి కాబట్టి చెట్టుని సృష్టించాడు.. ఆ చెట్టు నిలవడానికి నేల కావాలి భూమిని సృష్టించాడు. ఇవన్ని సృష్టించి చేపని నీటిలోకి వదిలాడు. మరి దీనికి ఆహారం కావాలి కదా! అందుకని నాచుని కూడా సృష్టించి ఇచ్చాడు. చేప వాటిని ఉపయోగించుకొని బాగా బలంగా పెరిగింది. ఒంటరిగా ఉండలేదు కదా అందుకోసం దీనికి జంటని కూడా పంపించాడు. చాలాకాలం జరిగింది. ఈ చేపల జంటకి పిల్లలు పుట్టుకొచ్చాయి. వాటికి మరిన్ని పిల్లలు పుట్టాయి. చేపలు బాగా పెరిగాయి. సుఖంగా ఉంటున్నాయి. ఇది వీటికి నచ్చలేదు. కొత్తగా ఏదైనా తినాలి తినాలి అనుకుంటూ ఉన్నాయి. ఇంతలో మనిషి ఒక ఎరని గాలానికి గుచ్చి నీటిలో వేశాడు. కొత్తదనం కోసం ప్రయత్నిస్తున్న చేప ఆ ఎరని చూసింది. వచ్చి లటుక్కున పట్టుకుంది. గాలం కసక్కున దిగింది. ఆ బాధని తట్టుకోలేక తన్నుకుంటున్న చేపని మనిషి గాలం నుండి పీకి (జాగ్రత్తగా ఏమి తీయలేదు. ఒక్క సారిగా లాగేసరికి మూతి ఊడి వచ్చింది.) బుట్టలో వేశాడు. అప్పుడు అనుకుంది. నాకోసం దేవుడు సృష్టించి ఇచ్చిన అన్ని సౌకర్యాలు కాదని కొత్తవాటి మోజులో పడి చివరికి దిక్కులేని చావు చావాల్సివచ్చింది. అనుకుని ప్రాణం వదిలేసింది.

మనసు కోతిలాంటిది. బుద్ది దాని అధీనంలో ఉంటుంది. మనస్సుని అదుపు చేయలేకపోతే బుద్ది నిన్ను అనేక వంకర్లు నిన్ను తిప్పుతుంది. నువ్వు ఒక పనికోసం బయలుదేరితే మద్య దారిలో ఇంకోదాని మీదకి మళ్ళిస్తుంది. నువ్వు చదవాలి అని పుస్తకం పట్టుకుంటే ఇంకో పుస్తకమో లేక ఇంకో వ్యాపకమో గుర్తుచేసి అటువైపు మళ్ళిస్తుంది. కాబట్టి నచ్చింది అని కనపడిన ప్రతిదాని వెనక పడకండి. మీకు నచ్చలేదని ఎవరిని దూషించకండి. ఇదంతా సాధన ద్వారానే సాధ్యం అవుతుంది.